Sendik.Org yazarı Hatice Eroğlu Akdoğan'ın yeni kitabı "Hasan Hüseyin Korkmazgil: Yüreğine Sığmayan Dizelerin Ozanı" Ceylan Yayınlarından çıktı. Eroğlu, kitabını Hasan Hüseyin Korkmazgil'in başta şiir ve düzyazı niteliğindeki kitaplarını, şair-yazar yanını ele alan başka çalışmaları, yaşadığı dönem ile sonrasında dergilerde yayınlanmış yazıları ve eşi Azime Korkmazgil’in Hasan Hüseyin Korkmazgil’le ilgili yaptığı çeşitli söyleşi, yazı ve sohbetlerinden yola çıkarak hazırladı.

Hasan Hüseyin Korkmazgil’in hayatı ve şiir yapıtlarının oluşum sürecine ışık tutan kitap, onun toplumcu gerçekçi akımında tuttuğu yeri de ortaya koyuyor.

Kitabın tanıtımında Hasan Hüseyin Korkmazgil şu ifadelerle anlatıldı:

Öyle şairler vardır ki, bazı şiirleri adlarının önüne geçmiştir. O şairlerin dizeleri ne zaman nefessiz bırakılsak  ve ne zaman geleceğe yönelik kararlı bir tutuma ihtiyaç duysak yüreğimizi ışıtır, elimizi ayağımızı kanatlandırırcasına çıkagelir önümüze. Bazen de bir şairin o çok bilindik dizeleri, popüler yanı ağır basan şairlerden birine mal edildiği de olur. Hasan Hüseyin ise şiirleri kendisinden daha popüler olan şairlerden biridir. O, puslu havalarda dolambaçlı patikalardan geçerken dünden, bugünü okuyup yazarcasına inşa etmiştir dizelerini.

Yüz yıla dayandı ki bu topraklardan bir Hasan Hüseyin (Korkmazgil) geçti. 57 yıllık yaşamının her kesitine, toprağa tohum ekercesine imgelerle, dizelerle yepyeni bir  yansıtma biçimi kurmuş ve bu konuda söylenebileceklere aslında kendisi apaçık noktayı koymuştur: “Ozanın da yaşı yoktur, şiirin de. Ozan, radyum gibi, uranyum gibi bir madendir; şiiryum!.. Kendini yitirmesi beşikten mezara dek sürer ozanın: yanar, yanar, yanar; durmadan yanar! Solumaktır şiir, yürümektir, yüzmektir, yiyip içmektir, şakımaktır, sevmektir, kavga etmektir, gülüp ağlamaktır şiir, ozan için; bunlardan nasıl usanılır, nasıl vazgeçilir!...” Şair, yana, yakıla kendini tüketirken şiir bayrağını da göklere yükseltmiştir.

Hasan Hüseyin, kendisine yönelik çeşitli zorbalıklar karşısında bazen yorgun,  bazen küskün düşmüş olsa da vazgeçmemiş, yeniden nefes alıp vermeyi var oluş mayası niteliğindeki şiirle sağlamıştır. Ekmiş, yeşertmiş, budayıp yontmuş parlatmış ve yayımlanmış haliyle  584 şiir bırakmıştır geride. Dizeleri  alanlarda, salonlarda, anma toplantılarında, atağa geçme ve umudu diri tutma çağrılarında her yerde okunmuş; bestelenen şiirleri kağıt üstündeki ruh halinin ötesinde dalga dalga bir coşkuya yol açmıştır.

Hasan Hüseyin’i hayat erken yordu, erken ayrıldı aramızdan. 1984’te kaybettiğimizde yaşamına dair gazetelerde, dergilerde çok şey yazıldı, çok şey söylendi. Şiirlerin oluşum sürecine, dizelerin ağırlığına bakıldığında Hasan Hüseyin için anlatılıp söylenenlerin eksik kaldığı duygusuna kapılırız. Hayat hikayesine dair kapsamlı bir çalışmayı ilk olarak sevgili eşi Azime Korkmazgil’in “Türküleri Yakanlar” adıyla 1990’lı yıllarda ortaya çıkardığını yaptığını görürüz. Bu ve bundan sonra hayatı ve yapıtları ekseninde birbirini referans gösteren başka biyografi ve anı içerikli yapıtlar da ortaya çıkmıştır.

Şiirle bu kadar hemhal olmuş Hasan Hüseyin’e dair çalışmaların onun şiirleriyle odaklı olacağı yadsınamaz. Şiir, Hasan Hüseyin’de bir veya birkaç adım önde de olsa onun hayatında mizah öykücülüğü, oyun yazarlığı ve ressamlığının apayrı bir önemi vardır. Hatta vefatından bir kaç yıl önce yayınlanan çocuk kitapları onun edebiyatın her alanında başarıya ne denli yatkın bir kalem olduğunu ayrıca işaret eder bizlere... Elinizdeki, “Hasan Hüseyin; Yüreğine Sığmayan Dizelerin Ozanı” çalışması, sanatçının bu çok yönlü kimliği ve kişiliğine odaklanmıştır. O bir şiir işçisi, mizah yazarı olduğu kadar ekmek işçisi olarak gazetecidir; hem de bir gazetenin sokaktan, masaya; masadan mutfağına dair her aşamasını kotaran, hepsine ayrı ayrı yoğun emek verip ortaya bütünlüklü bir ürün çıkaran gazeteci.

Sendika.Org