2008 yılına dek konser alanı olarak kullanılan Rumelihisarı Açıkhava Tiyatrosu’nda inşaasına başlanan Boğazkesen Camisi’nde sona geliniyor. Tam şekli bilinmeyen ve 18. yüzyıldan bugüne minaresinden bir parça kalmış olan cami, İBB’nin ‘ihya’ projesi. Restorasyon maliyeti ise 1,5 milyon lira

2008 yılına dek konser alanı olarak kullanılan Rumelihisarı Açıkhava Tiyatrosu’nda inşaasına başlanan Boğazkesen Camisi’nde sona geliniyor. Tam şekli bilinmeyen ve 18. yüzyıldan bugüne minaresinden bir parça kalmış olan cami, İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin (İBB) ‘ihya’ projesi. Restorasyon maliyeti ise 1,5 milyon lira.

Mülkiyeti İBB’de olan alanda Haziran ayında başlayan inşaat çalışmalarının sponsoru İstanbul Kubbe Derneği. Fatih Sultan Mehmet döneminde hisardaki muhafızların ibadet ihtiyaçlarının karşılanması için yapılan caminin restorasyon çalışmalarının Ağustos ayında bitirilmesi planlanıyor. Hürriyet’e konuşan projenin mimarı Barış Han, şu ana kadar 700 bin lira harcandığını, minarenin yapımı, cami duvarlarının tamamlanması ve iç tasarımının bitirilmesiyle maliyetin 1 milyon 500 bin liraya ulaşmasını beklediklerini söyledi.

Ne olmuştu?

İstanbul 3 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu, 7 Ekim 2009’da tarihi mescidin minaresinin, duvar ve sarnıç kalıntılarının mevcut durumları ile muhafaza edilmesine karar verirken, mescit 1. grup kültür varlığı olarak tescil edildi. İBB ise hisardaki yıkık mescidin ihyası için bir proje başlattı. Koruma Bölge Kurulu projeyi onaylarken mülkiyeti İBB’de bulunan mescidin yapımı için  28 Mayıs 2013 tarihinde ruhsat alındı. Ardından da İBB ile İstanbul Kubbe Derneği arasında 6 Eylül 2013’de inşaat sözleşmesi yapıldı. Yapım işini İstanbul Kubbe Derneği adlı mimarlık şirketi üstlenirken, inşaat faaliyetleri geçtiğimiz yıl Haziran ayında başladı. Mescit için açık hava tiyatrosunun olduğu alan saç levhalarla kapatıldı.

Sanat tarihi uzmanları ve mimarlar projenin hem yöntemine hem de önceliğine tepki göstermişti. Yeniden inşanın yeterli bilgi belgenin bulunması durumunda geçerli olabilecek bir koruma yöntemi olduğu, özgün çevresel bağlamını kaybetmiş bir eserin yeniden inşasının anlamlı olmayacağı belirtilmişti.  Önceliğin uzun zamandır bakımsız duran ve ziyaret edilmeyen burçlarda olması gerektiği ve meselenin kamusal bir sanat alanını yok ederek mahallesi ve cemaati olmayan bir yere mescit yapmaya çalışmak olduğu da gelen eleştiriler arasındaydı.

Sendika.Org