Sendika.Org Yazar Sohbetleri’nin bu programdaki konuğu Nazan Karacabey. Devletin parasız yatılı okullarında yaşanan gerçek bir hikâyeyi “Üftade” başlığı ile okuduk Karacabey’den. Yazının ağırlığı gerçekliğinden mi geliyor yoksa yatılı okulların bu konudaki denetimsizliğinden mi bilinmez, belki de her ikisidir.

Üftade’nin hikâyesinin ortak travmalarımız seslendiğini, o dönemde ebe ve hemşirelik okullarında yatılı okuyan kız çocuklarını oldukça etkilediğini ifade eden Nazan Karacabey, “13-14 yaşında devletin okullarına emanet edilmiştik. Anlamlandıramadığımız şeyler yaşıyorduk, kendi aramızda konuşmaya bile korkuyorduk. O dönemleri yaşayan, bugün 40’lı yaşlarının sonuna gelmiş bir kuşağın anlatamadıklarının sözcüsüydü Üftade.” diyerek bu hikâyeyi anlatmanın hem okuyanı hem de anlatanı da güçlendirdiğini ifade etti.

Dönemin parasız yatılı okullarına giden çocuklarda, yoksulluğun istismara yatkınlığı da arttırdığını ifade eden Karacabey, “Biz bir sınıf katmanının yoksul kısmındaydık. Bu bizi güçsüz kılıyordu, bu güçsüzlük de tacizciye karşı savunmasız bırakıyordu ve istismara açık hale geliyorduk.” dedi.

https://sendika.org/2020/12/uftade-604697/

Söyleşi: Duygu Şahlar